Την ώρα που το πολιτικό σύστημα αρχίζει να ζει κάτω από τον αστερισμό τουλάχιστον πέντε εξεταστικών επιτροπών (Βατοπέδι, Siemens, Ομόλογα, Γερμανός, Χρηματιστήριο), μια αναδρομή στο αμαρτωλό παρελθόν  δείχνει ότι τίποτα δεν μπορεί να εγγυηθεί ότι αυτή τη φορά η αλήθεια θα λάμψει στις αίθουσες της Bουλής και θα αποδοθούν έστω οι πολιτικές ευθύνες αφού οι ποινικές έχουν παραγραφεί για τις περισσότερες περιπτώσεις σε ό,τι αφορά στα πολιτικά πρόσωπα.   

     Το αμαρτωλό παρελθόν όμως δεν αφήνει περιθώρια αισιοδοξίας για κάθαρση του πολιτικού συστήματος έστω και τώρα. Στο κρεβάτι του (κομματικού) Προκρούστη των δύο κομμάτων εξουσίας μπήκαν από τη μεταπολίτευση μέχρι τώρα 45 προτάσεις για σύσταση εξεταστικών ή προανακριτικών επιτροπών για υποθέσεις με βαριές σκιές ή καραμπινάτα σκάνδαλα που εξόργισαν τους πολίτες. Η διαχρονική πολιτική υποκρισία είχε ως αποτέλεσμα από αυτές να γίνουν αποδεκτές μόνον οι 15 και καμιά απολύτως να μην καταλήξει σε ένα κοινό πόρισμα των κομμάτων.

     Τακτικισμοί, ξεκαθαρίσματα λογαριασμών μεταξύ ΠΑΣΟΚ και ΝΔ, αλλά και με εσωτερική στόχευση προς «ημέτερα» στελέχη, κρύβονταν πίσω από τον μαραθώνιο των επίσημων συνεδριάσεων και των κομματικών συσκέψεων που γίνονταν πίσω από κλειστές πόρτες. Οι στρατηγικές εστιάζονταν σε επικοινωνισμούς αναφορικά με την «ανάκριση» των προσώπων που καλούνταν να καταθέσουν ως μάρτυρες και κατέληγαν όλες ανεξαιρέτως στο κουκούλωμα. Η αλήθεια δεν έφτασε ποτέ σε όλες τις πτυχές της στις εξεταστικές επιτροπές που έγραψαν τη δική τους θλιβερή ιστορία, στο όνομα της εφαρμογής του άρθρου 86 του Συντάγματος (αναφέρεται στις ποινικές ευθύνες υπουργών και υφυπουργών).